اُنــاشِ زمــیــنـــی رو پـُــلــُــم میکنم .
هر آواز / سکون عشق است.
هر ستاره ی صبح، / سکون زمان ./ گره ی زمان .
و هر آهی / سکون فریادی .
- دلم به حال دلم خاکستر شده ... !
- دلم به حالِ دلِ خاک شده، خاک شده
- با دلِ یک "اشک" چه کاری داری ...!؟
خون آبِ قاطــی میکنم وقتی؛
وقتی از بطن من خاکم به اعضا می رسد.
- دلم با نیتِ نماز صورت می شوید،
گـِـل می شود.
گـِـل می شوم
گـِـل می شوم
یک پنج بر عکس می شوم
قــَــدِ یک دنـــــیــــــــــــــــــــــــــــــا" دُون می شوم"
پـُـلـُـمم کن.
خاکم، گـِـلم، پنجم، .... آدمم، پــُــلــُـمم کن.
آدم رو پــُـلــُــم کـــــــــن.
مرجان رو پـُـلــُـمب کن.
1. آتیشِ گـُـر گرفته ، صورتتِ
2. می چرخم،چرخ، چرخ، چرخزنون می رقصم .
3. غنچه ای/غنچه ام، غنچه ی زمزمِهات پرپر شد!؟
4. … می رقصم/حلقه ی آتیش میشـَم به دورِ تو!!
5. شیشه (می کـُِـشی ) می شکنی/می خوای رگ بزنی؟!
6. رگ خوابِ ابدیت دستِ شیشـَـس؟
7. نترس از حنجرم داد بزن دوسـَـم داری.
" شاید که آیندت بشم "
وقورباغه ها جدی جدی می مردند ! ....*
سلام دوستای گلم .
خوش اومدین به اُناش .
اگه متنی رو کپی نکنید لطف کردین .
از نظرای قشنگتون هم ممنونم .
مخصوصا از دوستایی که آدرس وب یا پست الکترونیکی نمیدن تا تشکر کنم .
~ مـرگــ در هر حالتي تلخ است
اما من
دوست تـر دارم كه چون از ره در آيد مرگ
درشبي آرام چون شمعي شوم خاموش
ليك مرگ ديگري هم هست
دردناك اما شگرف و سركش و مغرور
مرگ مردان مرگ در ميدان
با تپيدن هاي طبل و شيون شيپور
با صفير تير و برق تشنه شمشير
غرقه در خون پيكري افتاده در زير سم اسبان
وه چه شيرين است
رنج بردن
پافشردن
در ره يك آرزو مردانه مردن
وندر اميد بزرگ خويش
با سرود زندگي بر لب
جان سپردن
آه اگر بايد
زندگاني را به خون خويش رنگ آرزو بخشيد
و به خون خويش نقش صورت دلخواه زد بر پرده اميد
من به جان و دل پذيرا ميشوم اين مـرگــ خونين را ~
" اُناش " کلمه ای از کتاب هوشمندان سیارۀ اوراک ،نوشتۀ خانوم فریبا کلهر هستش .
×موفق باشید.
